Alfabet grecki powstał w okolicach IX i X wieku Zawiera 24 znaki, które można zapisać zarówno jako duże i małe litery. Greckie litery występują także w edytorach tekstu. Oznaczenia greckich liter stosowane są do dziś w matematyce i fizyce, do oznaczania rozmaitych wartości. Dlatego każdy kiedyś zetknął się z alfabetem greckim, stąd pewnie powszechna umiejętność wymienienia choćby czterech greckich liter. A dla zawodowego matematyka czy fizyka nie ma on tajemnic. Alfabet grecki – kolejność liter, zastosowanie Dokładna kolejność liter klasycznego alfabetu greckiego wygląda następująco: alfa, beta, gamma, delta, epsilon, dzeta, eta, teta, jota, kappa, lambda, mi, ni, ksi, omikron, pi, ro, sigma, tau, ypsilon, fi, chi, psi, omega. W sieci bez problemu można znaleźć tabele z oryginalnym zapisem liter greckich, zarówno dużych jak i małych. Pierwsza litera alfabetu greckiego, alfa, stosowana jest jako symbol kąta w geometrii, oznaczenie promieniowania, jest także symbolem opisującym niektóre produkty marki Sony. Z kolei beta jest stosowana w medycynie do opisu leków hamujących działanie układu współczulnego oraz w fizyce do opisu rodzaju promieniowania. Gamma to np. promieniowanie, foton czy rozkład funkcji. Delta z kolei to wyróżnik funkcji kwadratowej czy oznaczenie zdolności soczewki do skupiania – dioptrii. Epsilon posłużyła za to np. jako międzynarodowy symbol waluty Euro oraz oznaczenie stopnia sprężania w silnikach spalinowych. Kolejną literą grecką, która stała się powszechnie używanym symbolem jest lambda, która może oznaczać np. długość geograficzną, długość fali lub współczynnik przewodnictwa ciepła. Jest także symbolem organizacji działającej na rzecz mniejszości seksualnych. Powszechnie znaną literą, która przez większość znana jest tako liczba, jest pi. Jest to symbol i za razem wartość stosowana do opisu obwodu i pola koła oraz stosunek obwodu koła do jego średnicy. Z kolei Sigma stała się nazwą producenta sprzętu fotograficznego, ale także jest symbolem odchylenia standardowego – wartości stosowanej w statystyce. Grecka litera Ypsilon stała się kiedyś nazwą nieprodukowanego już miejskiego samochodu włoskiej marki Lancia. Szerokie zastosowanie ma także fi. Jest stosowana jako symbol średnicy, opis szerokości geograficznej czy także opis potencjału elektrycznego. Ostatnia litera greckiego alfabetu, omega, służy jako nazwa i symbol producenta ekskluzywnych szwajcarskich zegarków. Swego czasu była to też nazwa samochodu marki Opel oraz węgierskiej grupy rockowej debiutującej w latach 60-tych. Jest także używana w fizyce, matematyce i żeglarstwie. Alfabet grecki aktualnie Co ciekawe alfabet grecki ewoluuje. Aktualnie w użyciu nie spotkamy już kilku liter, które zostały zastąpione jednym znakiem lub też kompletnie wyszły z użycia. Nieużywanych znaków, które występowały w starożytnej grece jest siedem, a są to: digamma, stigma, heta, kaj, san, koppa i sampi. W czasach nowożytnych alfabet grecki często był używany przez prawosławnych Turków oraz do zapisu jednego z dialektów języka albańskiego. Jego elementy można do dziś znaleźć w językach rumuńskim, macedońskim i mołdawskim. Inna ciekawostka związana jest ze sposobem zapisu języka greckiego. Początkowo był on zapisywany od prawej strony do lewej. Następnie stosowano zapis naprzemienny i dopiero ok. 550 r p. n. e. został on zapisany od lewej do prawej strony. Ponadto z początku stosowano zapis jednym ciągiem, co utrudniało odszyfrowanie słów, dopiero z czasem zaczęto stosować znaki oddzielające słowa takie jak trójkropki i pionowe kreski. Co więcej pierwsze zapisy alfabetu greckiego zawierały tylko duże litery. Od V wieku p. n. e. zapisywano język grecki także kursywą, a zapis zawierający duże i małe litery pojawił się dopiero w IX wieku naszej ery.
Alfa (majuskuła: Α, minuskuła: α; grecki: Άλφα Álpha) to pierwsza litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczb posiada wartość 1. Została zaczerpnięta z fenickiej litery Aleph. Litery które powstały z alfy to łacińskie A i cyrylickie A. W antycznym języku greckim, alfa oznaczała dźwięk [a] (krótkie a) lub [aː] (długie a). Jeśli potrzebne jest rozróżnienie, ze
Bardzo często w matematyce i fizyce stosuje się dla oznaczeń różnych wielkości litery alfabetu greckiego. Warto więc zapoznać się z nimi. Te litery alfabetu greckiego, które są używane częściej w fizyce i matematyce zaznaczono tłustą czcionką. Dla każdego matematyka i fizyka posługiwanie się alfabetem greckim jest chlebem powszednim. Poniższa tabela zawiera wszystkie greckie litery alfabetu, pisane czcionką używana w Internecie. Pod tabelą znajdziesz grafikę oraz dokument pdf z innymi czcionkami. Obok znajduje się grafika zawierająca litery greckie pisane czcionką używaną w druku. literaWielka literaNazwa 1αΑalfa 2βΒbeta 3γΓgamma 4δΔdelta 5εΕepsilon 6ζΖdzeta 7ηΗeta 8θΘteta 9ιΙjota 10κΚkappa 11λΛlambda 12μΜmi 13νΝni 14ξΞksi 15οΟomikron 16πΠpi 17ρΡro 18σΣsigma 19τΤtau 20υΥypsilon 21φΦfi 22χΧchi 23ψΨpsi 24ωΩomega Nauka greckiego alfabetu NarzędziaNaucz się liter greckiego alfabetu z aplikacją on-line. Na zadawane pytania wystarczy odpowiedzieć: "Wiem" lub "Nie wiem". Alfa rozpoczyna, a Omega kończy grecki alfabet. Tutaj możesz też pobrać dokument PDF oraz skorzystać z narzędzia do rozwiązywania krzyżówek w kontekście leksykonu tematycznego (należy wybrać w Słowniku krzyżówkowicza leksykon: litera grecka): Pytania Kiedy powstał alfabet grecki? Grecki alfabet powstał prawdopodobnie już w IX w. a najstarsze zachowane pisma zapisane z użyciem greckiego alfabetu pochodzą z X w. Jaka jest ilość liter w alfabecie greckim? W alfabecie greckim znajdują się 24 litery (24 małe i 24 wielkie). Które litery alfabetu greckiego mają oś symetrii? To ciekawe pytanie. Okazuje się, że greckie litery mogą mieć coś więcej wspólnego z matematyką, niż tylko oznaczenia matematyczne. Odpowiedź jednak silnie zależy od kroju czcionki. Wystarczy się przyjrzeć literkom w naszych tabelach, aby stwierdzić, że oś symetrii mają: małe litery: epsilon, teta, omikron, psi, omega oraz w zależności od kroju czcionki czasem: gamma,jota, jota, kappa, ni, pi, tau i ypsilon. wielkie litery: epsilon, eta, teta, jota, mi, ksi, omikron, pi, sigma, tau, psi, omega oraz w zależności od kroju czcionki czasem: alfa, beta, delta, kappa, lambda, ypsilon, chi. Niektóre z liter mają więcej niż jedną oś symetrii.© 2008-04-02, ART-13Data aktualizacji artykułu: 2018-02-04 Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
Hasło do krzyżówki "Litera greckiego alfabetu" Środa, 4 Grudnia 2019. EPSILON. Wyszukaj krzyżówkęW tabeli poniżej zamieszczono alfabet grecki, a dokładniej jedną z jego najczęściej stosowanych odmian. Obecnie używany jest on najczęściej do zapisu symboli, zmiennych i stałych matematycznych i fizycznych. W tabeli przedstawiono zapis małej i wielkiej litery alfabetu greckiego, po prawej stronie zamieszczono wymowę liter. Mała litera Wielka litera Nazwa litery \(\alpha\) \(A\) alfa \(\beta\) \(B\) beta \(\gamma\) \(\Gamma\) gamma \(\delta\) \(\Delta\) delta \(\varepsilon \) \(E\) epsilon \(\zeta \) \(Z\) dzeta \(\eta\) \(H\) eta \(\theta\) \(\Theta\) teta \(\iota \) \(I\) jota \(\kappa\) \(K\) kappa \(\lambda\) \(\Lambda\) lambda \(\mu\) \(M\) mi \(\nu\) \(N\) ni \(\xi\) \(\Xi\) ksi \(o\) \(O\) omikron \(\pi\) \(\Pi\) pi \(\rho\) \(P\) ro \(\sigma\) \(\Sigma\) sigma \(\tau\) \(T\) tau \(\upsilon\) \(Y\) ypsilon \(\phi\) \(\Phi\) phi (fi) \(\chi\) \(X\) kchi (chi) \(\psi\) \(\Psi\) psi \(\omega\) \(\Omega\) omega Ta ostatnia to dwunasta litera greckiego alfabetu, po której następuje ny, ksi i omikron. Dlaczego więc po dwunastej literze od razu „przeskoczono” do piętnastej?
Słownik Określeń Krzyżówkowych
Ten artykuł dotyczy litery międzynarodowego alfabetu fonetycznego IPA. Zobacz też: Γ γ – litera alfabetu greckiego; Ɣ – litera alfabetu ewe. Spółgłoska szczelinowa miękkopodniebienna dźwięczna
Na początku naszej przygody z językiem greckim warto zacząć od nauki alfabetu. Jest to w zasadzie najbardziej zrozumiały krok, ponieważ bez poznania alfabetu nie będziemy w stanie nic przeczytać ani napisać. W alfabecie greckim występują 24 litery, które odpowiadają 7 samogłoskom i 17 spółgłoskom. Co ciekawe, głosek w alfabecie jest tylko 21, ponieważ niektóre litery mają to samo brzmienie. Takimi literami są: η, ι, υ, które wymawia się jako /i/ oraz ο, ω, które wymawia się jako /o/. Istnieją również 2 litery, w których wymowie słychać dwie spółgłoski. Są to: ξ, które wymawia się jako /ks/ oraz ψ wymawiane jako /ps/. Ogólnie można powiedzieć, że alfabet grecki jest podobny w wymowie do alfabetu łacińskiego, oprócz kilku wyjątków. Najtrudniejszymi głoskami dla Polaków są: γ, δ, θ oraz w mniejszym stopniu σ. Dzieje się tak, ponieważ głoski te nie występują w języku polskim, a sposób ich wymowy jest dość specyficzny. Poniżej omówię, jak poprawnie je wymówić. Głoska γ Głoskę γ wymawia się podobnie jak polskie h z tą różnicą, że głoska γ jest dźwięczna (przy wypowiadaniu czuć drgania wiązadeł głosowych). Usta i język natomiast są ułożone w dokładnie tej samej pozycji. Głoska δ Podczas wymawiania δ język dotyka lekko górnych zębów i tworzy taką jakby łódeczkę. Powietrze, które wydobywa się z gardła podczas wymawiania tej głoski, lekko łaskocze nasze podniebienie 🙂 Głoska θ Gdy wymawiamy θ, język dotyka dolnych zębów, a powietrze bez problemu wydobywa się z ust. Głoska σ Jeśli chodzi o głoskę σ, jest to dźwięk pomiędzy polskim s a sz. Można powiedzieć, że brzmi jak zmiękczone sz, ale jest trochę bardziej syczące, zwłaszcza jeśli w wyrazie występuje kilka σ na raz. Ciekawostką jest, że w pisowni oprócz małej i dużej litery, występuje również tzw. τελικό σίγμα /teliko sighma/, czyli końcowe s. Jak sama nazwa mówi, literę tę piszemy na końcu wyrazów. Pozostałe głoski brzmią bardzo podobnie do polskich, więc nie sprawiają nam większych problemów. W poniższym nagraniu usłyszysz, jak poprawnie wymówić wszystkie litery greckiego alfabetu wraz z ich nazwą i głoską, której odpowiadają. Poza alfabetem Oprócz głosek, które występują w alfabecie, w języku greckim istnieje również 13 dźwięków, które zapisuje się za pomocą połączeń literowych (dwóch spółgłosek lub samogłosek). Specyfiką tych dźwięków jest to, że niektóre z nich wymawia się inaczej na początku wyrazu, a inaczej w środku. Ich omówieniem zajmę się innym razem, ponieważ ten artykuł dotyczy tylko alfabetu. Jeśli natomiast chcesz się dowiedzieć więcej na temat zasad wymowy tych połączeń, skorzystaj z nagrania webinaru. Jestem ciekawa, czy ten wpis pomógł Ci nauczyć się poprawnej wymowy greckiego alfabetu. Daj mi znać w komentarzu.
Siedemnasta litera alfabetu greckiego to π [pi], która jest biblijnym symbolem natury Boskiej i ludzkiej w Panu Jezusie. W Dzieło Biblijne w Archidiecezji
Alfabet grecki Poniżej przedstawiamy alfabet grecki w różnych formatach i wzorach. Symbole alfabetu greckiego s± często stosowane w matemetyce, fizyce. Oto przykłady: Δ - w matematyce stosowana jest do oznaczania wyróżnika trójmianu kwadratowego,litera Ω - oznacza zbiór wszystkich zdarzeń w rachunku prawdopodobieństwa; litery α , β , γ stosujesię w matematyce do oznaczania k±tów i w fizyce do oznaczania rodzaju promieniowania; litera λ stosowana jest w fizyce do oznaczania długo¶ci fali, Σ - stosowana jest w matematyce do oznaczenia sumowania, π - stała równa w przybliżeniu w matematyce oznacza ile razy ¶rednica koła zawiera się w jego literaMała literaNazwa Α αalfaΒβbetaΓγgammaΔδdeltaΕεepsilonΖζdzetaΗηetaΘθtetaΙιjotaΚκkappaΛλlambdaΜμmiΝνniΞξksiΟοomikronΠπpiΡρroΣσsigmaΤτtauΥυypsilonΦφfiΧχchiΨψpsiΩωomegaZobacz artykuły, które mog± Cię zainteresować: Dodaj komentarz do artykułu. Email Nie musisz podawać adresu jednak go podasz - będziemy mogli się z Tob‘ skontaktować, aby poinformować Cię o odpowiedzi na zadane pytanie. Zał‘cznik Plik w formacie png, jpg, gif, bmp, pdf, doc, docx, xls,xlsx, zip. Max rozmiar pliku 2 MB. Komentarze użytkowników (5) 2012-10-24 15:51:54 Gerrardd napisał(a):na górze jest bł±d ;)π jest liczb± nieskończon±, więc powiedzenie że jest równa 3,1415 jest dużym błędem. Można napisać około. Po 2, liczba ta to około 3,14159,(po 5 jest 9) więc w zaokr±gleniu 3,1416, a nie 3, jest to mały bł±d, ale bardzo ważna rzecz, bo je¶li kto¶ używa tego artykułu np. do szkoły to jest to wielki bł±d. Pozdrawiam ;) 2012-11-08 08:29:54 rafał napisał(a):no i jest git 2013-02-20 01:08:22 napisał(a):Witaj za zwrócenie uwagi. Masz całkowit± rację. Poprzednie sformułowanie zmienili¶my na "stała równa w przybliżeniu - może być ? :-)PozdrawiamMarcin 2013-04-12 20:13:11 Anonim napisał(a):Dużo można się tu dowiedzieć np: ciekawych rzeczy i rzeczy, które potrzebujemy też do nauki..Polecam.. :) 2013-04-13 12:54:17 makrela napisał(a):superGrecka litera ksi.PNG 150 × 100; 1 KB. Greek alphabet xi.png 210 × 80; 2 KB. Greek xi.png 833 × 556; 15 KB. Highway gothic font Greek letter xi.png 18 × 42
Alfabet greckiAlfabet greckiDo poprawnego obejrzenia tej strony wymagana jest rozszerzona grecka czcionka. Jeśli takiej nie posiadasz, możesz ją pobrać stąd ..Chrystus jako alfa i omegaAlfabet grecki – powstały ok. IX w. alfabet służący do zapisu języka greckiego i języków kilku ludów znajdujących się pod wpływem kultury greckiej. Jego znaki służyły Grekom także do zapisu liczb oraz do notacji muzycznej. We wczesnej starożytności istniało wiele form alfabetu greckiego, wypartych w okresie klasycznym przez formę jońską (zachodnią), której w niezmienionej postaci używa się do dziś do zapisu języka nowogreckiego .Spis treści1 Alfabet Klasyczne litery Pozostałe litery Dyftongi i kombinacje Sposób Znaki System politoniczny i Interpunkcja grecka2 Historia alfabetu Pismo linearne A i Powstanie alfabetu Mity o powstaniu alfabetu greckiego3 Inne języki zapisywane za pomocą alfabetu greckiego4 Alfabet grecki w HTML5 Bibliografia Alfabet grecki Klasyczne litery greckieKlasyczny alfabet grecki składa się z 24 liter:LiteraNazwaWymowaTransliteracjaGrecka (klasyczna)ŁacińskaPolskaStarożytnaNowogreckaΑ αἄλφα (wym. alpha)alpha (wym. alfa) alfa [ a ] [ aː ][ a ]aΒ β ϐβῆτα (wym. beta)bēta beta [ b ][ v ]bΓ γγάμμα (wym. gamma)gamma gamma [ ɡ ][ ʝ ] przed [ e̞ ] lub [ i ];w innych wypadkach [ ɣ ]gΔ δδέλτα (wym. delta)delta delta [ d ][ ð ]dΕ ε ϵ ϶ἒ ψιλόν (wym. epsilon)epsīlon epsilon [ e ][ e̞ ]eΖ ζζῆτα (wym. dzeta)dzeta (wym. dzeta lub zeta) dzeta [ zd ] albo [ ʣ ], później [ zː ][ z ]zΗ ηἦτα (wym. eta)ēta eta [ ɛː ][ i ]e, ēΘ θ ϴ ϑθῆτα (wym. theta)thēta (wym. teta) theta [ tʰ ][ θ ]thΙ ιἰῶτα (wym. iota)iōta jota [ i ] [ iː ][ i ], [ j ]iΚ κ ϰ ϗκάππα (wym. kappa)kappa kappa [ k ][ c ] przed [ e̞ ] lub [ i ];w innych wypadkach [ k ]kΛ λλάμβδα (wym. lambda), λάβδα (wym. labda)lambda lambda [ l ][ l ]lΜ μμῦ (wym. my)my (wym. mi) my [ m ][ m ]mΝ ννῦ (wym. ny)ny ny [ n ][ n ]nΞ ξξῦ (wym. ksy), ξῖ (wym. ksi), ξεῖ (wym. ksej)xy (wym. ksi), xi ksi [ ks ][ ks ]ks, xΟ οὂ μικρόν (wym. o mikron)omicron (wym. omikron) omikron [ o ][ o̞ ]oΠ π ϖπῖ (wym. pi), πεῖ (wym. pej)pi pi [ p ][ p ]pΡ ρ ϱῥῶ(wym. rho)rho (wym. ro) rho [ r ], [ r̥ ][ r ]r, rhΣ σ ϲ ςσίγμα, σῖγμα (wym. sigma)sigma sigma [ s ][ s ]sΤ τταῦ (wym. tau)tau tau [ t ][ t ]tΥ υ ϒὖ ψιλόν, ὒ ψιλόν (wym. y psilon)ypsīlon (wym. ipsilon) ipsylon [ u ] [ uː ], później [ y ] [ yː ][ i ]yΦ φ ϕφῖ(wym. phi), φεῖ (wym. phej)phi (wym. fi) phi [ pʰ ][ f ]phΧ χχῖ (wym. khi), χεῖ(wym. khej)chi chi [ kʰ ][ ç ] przed [ e̞ ] lub [ i ];w innych wypadkach [ x ]khΨ ψψῖ (wym. psi), ψεῖ (wym. psej)psi psi [ ps ][ ps ]psΩ ωὦ μέγα (wym. o mega)oměga omega [ ɔː ][ o̞ ]o, ō Pozostałe litery greckiePewne litery występowały w piśmie greckim tylko w okresach archaicznym, średniowiecznym, w niektórych dialektach lub do zapisu cyfr (digamma, stigma, heta, san, szo, koppa i disigma). Litera szo została dodana do alfabetu greckiego w celu zapisu głoski /ʃ/ w języku baktryjskim, podczas gdy ligatura stigma stanowiła połączenie sigmy i literowyz alfabetu fenickiego transliteracja digamma [ w ]Waw wāww stigma [ st ]st heta [ h ]Heth ḥēthh san [ s ]Sade ṣādēs szo [ ʃ ]Sade ṣādēsh koppa [ q ] qōphq disigma [ sː ], [ ks ], [ ts ]Sade ṣādēss Dyftongi i kombinacje literoweKombinacja literowaWymowaUproszczona transliteracja archaicznaklasycznanowogreckaᾰι, αι [ aɪ ][ e̞ ]ai lub ajᾱι, ᾳ[ aːɪ ][ aː ][ a ]a lub āει[ eː ][ eː ][ i ]ei lub ejηι, ῃ[ ɛːi ][ ɛː ][ i ]e lub ēοι [ oɪ ][ i ]ojῠι, υι[ yɪ ][ yː ][ i ]yi lub yjῡι, υι[ yːi ][ yː ][ i ]yi lub yjωι, ῳ[ ɔːɪ ][ ɔː ][ o̞ ]o lub ōᾰυ, αυ [ aʊ ][ av ] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[ af ] przed głoską bezdźwięcznąau, avᾱυ, αυ [ aːʊ ][ av ] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[ af ] przed głoską bezdźwięcznąau, āvευ [ eʊ ][ e̞v ] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[ e̞f ] przed głoską bezdźwięcznąeu, evηυ [ ɛːʊ ][ iv ] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[ if ] przed głoską bezdźwięcznąeu, ēvου[ oʊ ][ oː ][ uː ][ u ]u, ū, ouωυ**[ ɔːʊ ][ ][ ]oy, ōyγγ* [ ŋɡ ][ ŋɡ ] w wymowie formalnej (palatalizowane do [ ɲɟ ] przed [ e̞ ] lub [ i ]),ale często redukowane do [ ɡ ] (palatalizowane do [ ɟ ] przed [ e̞ ] lub [ i ]);w pewnych przypadkach wymawiane także jako [ ŋɣ ] (palatalizowane do [ ɲʝ ] przed [ e̞ ])ngγκ* [ ŋk ]Na początku wyrazu [ ɡ ] (palatalizowane do [ ɟ ] przed [ e̞ ] lub [ i ]);w innych przypadkach [ ŋɡ ] (palatalizowane do [ ɲɟ ] przed [ e̞ ] lub [ i ]),często redukowane do [ ɡ ] (palatalizowane do [ ɟ ] przed [ e̞ ] lub [ i ]nkγξ*[ ŋks ][ ŋɡz ]nksγχ*[ ŋkʰ ][ ŋx ][ ɲç ] przed [ e̞ ] lub [ i ];w innych przypadkach [ ŋx ]nch, nkhμπ [ mp ]Na początku wyrazu [ b ];w innych przypadkach [ mb ], często redukowane do [ b ]mpντ [ nt ]Na początku wyrazu [ d ];w innych przyadkach [ nd ], często redukowane do [ d ]nt* Niektórzy twierdzą, żę [ ŋ ] ( spółgłoska nosowa miękkopodniebienna ) jest osobnym fonemem . Sposób pisaniaBustrofedonPoczątkowo pismo greckie zapisywano od prawej do lewej, jak pisma semickie. Następnie rozpowszechnił się system zwany bustrofedonem (gr. βουστροφηδόν, "jak wół orze bruzdy") w którym pisano przemiennie od prawej do lewej i od lewej do prawej – najpóźniejsze znane zastosowania tego systemu pochodzą z Gortyny na Krecie (V w. w Atenach już od ok. 550 pisano od lewej do grecy pisali wszystkie litery, wyrazy i zdania jednym ciągiem – nie znali minuskuły , odstępów między wyrazami, znaków diakrytycznych ani interpunkcyjnych . W związku z faktem, że lektura tekstu pisanego jednym ciągiem jest trudna, dla rozdzielenia niektórych wyrazów w inskrypcjach używano czasem pionowej kreski lub pionowego rzędu trzech kropek. W starożytności pisano wyłącznie kapitałą (używanym na inskrypcjach i zwojach pismem o kształtach kanciastych) i kursywą (stosowaną od V. w. w pismach o charakterze urzędowym), dopiero w IX w. weszła w użycie minuskuła . Znaki diakrytycznePismo greckie posiada trzy znaki diakrytyczne na oznaczenie akcentu , dwa znaki diakrytyczne na oznaczenie dyftongów, dwa znaki diakrytyczne na oznaczenie przydechów oraz rzadko występujący znak (łac. spiritus)Zaczynające się od samogłoski lub dyftongu słowa greckie otrzymują przy tej samogłosce lub dyftongu znak diakrytyczny na oznaczenie przydechu. W dyftongach znak przydechu stawia się przy drugiej samogłosce z dyftongu. Są dwa znaki na oznaczenie przydechu:῾ – przydech mocny (spiritus asper) wymawiany podobnie jak polskie h,᾿ – przydech słaby (spiritus lenis), samogłosek i dyftongów przydech otrzymuje litera ro. Jeśli znajduje się ona na początku wyrazu, litera ro zawsze otrzymuje przydech mocny. Podwójna litera ro, znajdująca się zawsze w środku wyrazu, otrzymuje przydech słaby nad pierwszą literą, przydech mocny nad drugą – często w typografii tych przydechów się nie zaznacza, jednak w transkrypcji zbitkę ρρ oddaje się z reguły jako – harmoniaἰδέα – idea, pojęcieΕὐρώπη – Europaῥῶ – litera roΒορρᾶς lub (rzadziej) Βοῤῥᾶς – Boreasz, wiatr północnyOznaczanie akcentówJęzyk grecki posiada trzy rodzaje akcentów. Wprowadzone przez gramatyków aleksandryjskich oznaczenia akcentów zaznaczane są przy każdym słowie, prócz nielicznych słów nieakcentowanych – ( enklityk i proklityk ). Akcenty te to akcent wysoki (łac. (accentus) acutus, gr. ὀξύς, ostry), akcent niski (łac. (accentus) gravis, gr. βαρύς, ciężki, stłumiony) i akcent przeciągły (łac. (accentus) circumflexus, gr. περισπώμενος, zagięty).Przykłady:Acutus: φίλος – przyjacielGravis: Nie stoi nad pojedynczym wyrazem, występuje zawsze w toku zdania zastępując acutus stojący na ostatniej zgłosce wyrazu, o ile nie następuje po niej znak przestankowy lub δῆμος – ludAkcenty i przydechyJeśli wyraz zaczynający się od samogłoski pojedynczej piszemy małą literą, znaki przydechu i akcentu stawiamy nad wyraz zaczynający się od samogłoski pojedynczej piszemy dużą literą, znaki przydechu i akcentu stawiamy przed samogłoskąJeśli wyraz zaczyna się od dyftongu, znaki akcentu i przydechu stawiamy nad drugą literą dyftongu, niezależnie od tego, czy wyraz piszemy małą czy dużą literąAkcenty i przydechy przy dyftongach niewłaściwych z ι adscriptum lub subscriptum zapisuje się jak w wyrazach zaczynających się od pojedynczej i gravis stawiamy po znaku przydechu, circumflexus nad znakiem greckie dzielą się na właściwe i niewłaściwe (wymawiane jako pojedyncza samogłoska). Właściwe to αι, ει, οι, υι, αυ, ευ, ηυ. Niewłaściwe to ᾳ, ῃ, ῳ, ου. Jeśli wyraz piszemy wielką literą, we wszystkich dyftongach duża jest tylko pierwsza litera składowa. Znak diakrytyczny przy dyftongach niewłaściwych ᾳ, ῃ, ῳ pochodzi od małej litery jota i nazywa się iota subscriptum. Jeśli dyftongi te piszemy wielką literą, pierwszą literę dyftongu zapisujemy jako wielką literę, jotę zapisujemy zaś obok, ale nie wymawiamy (nazywając ją wtedy iota adscriptum, tj. Αι, Ηι, Ωι). Ułatwieniem w określeniu czy Αι jest dyftongiem właściwym, czy nie, jest fakt, że w przydech i akcent w dyftongach właściwych stoi na drugiej głosce, w niewłaściwych zaś na pierwszej, np. dyftong właściwy: αἰ-Αἰ, dyftong niewłaściwy więcej: fonetyka greckaTremaKoronisZnaki filologicznePrzykłady połączeń znaków diakrytycznych System politoniczny i monotonicznySystem politoniczny jest historycznym systemem ortografii języka greckiego kształtującym się od czasów hellenistycznych do końca czasów bizantyjskich. Dla języka nowogreckiego zastąpiono go w 1982 systemem monotonicznym, przy czym wielu Greków wciąż stosuje system politoniczny. Cechą charakterystyczną systemu politonicznego jest rozbudowana diakrytyka oddająca starożytną wymowę języka monotoniczny ortografii greckiej jest uproszczoną formą ortografii języka nowogreckiego wprowadzoną przez parlament grecki w 1982 , tak dla Katharewusy , jak i dla Dimotiki . Zastępuje on tradycyjne greckie akcenty (acutus, gravis i circumflexus) jednym, oznaczającym dotąd acutus (´). Porzuca także użycie spiritus asper i spiritus ortografii motywowano faktem, że ortografia politoniczna jest skomplikowana i trudna do nauczenia się, znaki diakrytyczne systemu politonicznego nie oddają żadnych właściwości współczesnej wymowy, dając informację tylko o etymologii słów i ich wymowie starożytnej. System monotoniczny jest odrzucany przez wielu Greków, sądzących, że system politoniczny stwarza więź z przeszłością. Cerkiew grecka wciąż używa systemu politonicznego. Drukuje się w nim wciąż wiele książek. Fakt, że greka nie była w starożytności zapisywana za pomocą systemu politonicznego, który został wprowadzony stopniowo w czasach bizantyjskich, utrudnia jednak jego obronę. Grekę klasyczną wciąż powszechnie zapisuje się za pomocą systemu politonicznego. Modlitwa Pańska w systemie monotonicznym i politonicznymSystem monotonicznySystem politonicznyΠάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς αγιασθήτω το όνομά σου·ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης·τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον·και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών·και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφελήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ Interpunkcja greckaW języku greckim od okresu hellenistycznego stosuje się cztery znaki interpunkcyjne :. – kropka pełni te same funkcje, co w pisowni polskiej,, – przecinek pełni te same funkcje, co w pisowni polskiej,znak · pełni funkcję średnika i dwukropka ,wyglądający identycznie jak średnik znak ; pełni funkcję znaku zapytania . Historia alfabetu greckiego Pismo linearne A i BPierwszym pismem Greków, używanym w dialekcie mykeńskim , było powstałe w XIV w. pismo linearne B , wywodzące się od najprawdopodobniej przedgreckiego pisma linearnego A . Odkrywcą pisma linearnego B jest Arthur Evans , odczytali je w 1952 brytyjski architekt Michael Ventris i filolog klasyczny John Chadwick . Nieodczytane pismo linearne A składa się z ok. 110 znaków, prawdopodobnie sylabicznych. Pismo linearne B składa się z ok. 90 znaków sylabicznych. Zapisywane było na tabliczkach glinianych (choć mogły istnieć też inne, mniej trwałe formy zapisu), przechowanych przede wszystkim w Knossos , a także w Mykenach , Pylos , Tebach i Tirynsie . Z pismem lineranym B spokrewnione jest zawierające 55 znaków sylabiczne pismo cypryjskie (sylabariusz cypryjski), zachowane do V w. Pismo linearne B było źle przystosowane do fonetyki języka greckiego, co jest prawdopodobną przyczyną braku znanych tekstów literackich z okresu mykeńskiego. Całkowicie wyszło z użycia wraz z wędrówką Dorów (XII w. Powstanie alfabetu greckiegoAlfabet grecki wywodzi się najprawdopodobniej z alfabetu paleohebrajskiego (wschodniosemickiego), który jest przodkiem także alfabetu fenickiego i alfabetu hebrajskiego . Powstał w X lub IX w. p. na skutek kontaktów handlowych Greków z ludami Lewantu . Świadczy o tym podobieństwo kształtu liter, podobieństwo nazw liter i przekazy mitologiczne (zob. Kadmos ). Pismo paleohebrajskie było pismem spółgłoskowym, Grecy zaadaptowali do zapisu samogłosek paleohebrajskie znaki oznaczające nie występujące w języku greckim spółgłoski laryngalne. Mimo dodania znaków oznaczających samogłoski alfabet grecki nie był doskonały, brakowało mu bowiem oznaczeń dwuznaków i rozróżnienia zapisu części samogłosek różniących się iloczasem (alfy, joty i ipsylonu), ponadto występowały znaki oznaczające zbitki spółgłosek. Według pewnych teorii współczesnych alfabet grecki nie wywodzi się od alfabetu fenickiego , a jedynie ma z nim wspólnego przodka, jeden z alfabetów anatolijskich bądź kananejskich. Mity o powstaniu alfabetu greckiegoMitografowie podają, że pięć samogłosek alfabetu greckiego oraz spółgłoski beta i tau wynalazły Mojry lub Io , siostra Forneusa . Pozostałe jedenaście spółgłosek wynalazł Palamedes, syn Naupliosa. Grecki bóg Hermes ujął głoski w pismo, którego znaki przypominały kliny, na podobieństwo toru lotu poświęconych mu żurawi *. Pismo to miał sprowadzić do Grecji Kadmos , zmieniając w nim jednak kolejność liter. Ze względu na to, że litera alfa przypomina kształtem woła i Beocja jest "krainą wołów", pozostawił ją na pierwszej pozycji – litera alfa znalazła się tam na znak tego, że greckie słowo alphe oznacza zeszyt, słowo alphein wynajdywać, a Alfejos jest największą rzeką (zob. etymologia ludowa ). Pozostałe spółgłoski greckie mieli utworzyć Symonides z Samos i Epicharm z Sycylii, pozostałe dwie samogłoski mieli dodać kapłani Apollina by jedna samogłoska przypadała na każdą ze strun liry boga. Mitologiczny przekaz o przeniesieniu alfabetu do Grecji przez Fenicjanina Kadmosa jest jedną z przesłanek świadczących o jego fenickim pochodzeniu. Mitografowie rzymscy podają podobny mit o przeniesieniu alfabetu do Italii przez Ewandera z Arkadii . Jego matka Karmenta ustaliła piętnaście znaków pisma łacińskiego .* Podobieństwo pisma Kadmosa do klinów może wskazywać na pochodzenie alfabetu greckiego z alfabetu ugaryckiego , na co wskazuje też znaczne podobieństwo greckich nazw liter do odpowiadających im nazw ugaryckich grecki sam z kolei dał początek bardzo wielu alfabetom, najbardziej znane to alfabet łaciński (poprzez alfabet etruski ) oraz cyrylica . Inne języki zapisywane za pomocą alfabetu greckiegoInskrypcja w alfabecie frygijskim stanowiąca część Grobu Midasa w tzw. Mieście Midasa (tur. Midas Şehr)Alfabetu greckiego od starożytności do dziś używa się nie tylko do zapisu języka greckiego, ale też wielu języków ludów znajdujących się w zasięgu wpływów kultury starożytności za pomocą alfabetu greckiego zapisywano:Większość języków Azji Mniejszej , np. będące w użyciu w latach 800-300 alfabety używane do zapisu języka lidyjskiego i frygijskiego były to nieznacznie zmodyfikowane wczesne formy alfabetu greckiego – podobnie jak alfabety ludów języki paleobałkańskie , np. język tracki . Dla innych języków i dialektów używanych na obszarach sąsiadujących z terenami zamieszkanymi przez Greków, takich jak język macedoński , nie znamy żadnych ciągłych tekstów, a tylko zapisane alfabetem greckim pojedyncze słowa w tekstach południowej Francji zachowały się inskrypcje w języku galijskim (ok. 300 hebrajski Biblii wydanej przez Orygenesa (Hexaplus).Język baktryjski (ok. 250-800 [1] .Alfabet koptyjski to używany do dziś alfabet grecki uzupełniony od kilka liter z demotyki . Język nubijski w Makurii (obecnie Sudan ) był do XV w. zapisywany alfabetem greckim uzupełnionym o trzy litery koptyjskie, dwa znaki wywodzące się z pisma Meroe , i dwuznakiem złożonym z dwóch greckich liter gamma do zapisu ŋ .Zachował się pochodzący z VIII w. tekst arabskojęzyczny zapisany alfabetem czasach nowożytnych za pomocą alfabetu greckiego zapisywano: Język turecki prawosławnych Turków (Karmanlidów) często zapisywany był za pomocą alfabetu greckiego i nazywany "Karamanlidika".Od XV w. dialekt toskijski języka albańskiego . Drukarnia w Moschopolis w XVIII w. wydrukowała w alfabecie greckim kilka albańskojęzycznych tekstów. Dopiero w 1908 odbyła się konferencja w Bitoli , podczas której przyjęto i ustandaryzowano alfabet łaciński dla obu dialektów albańskich (toskijskiego i gegijskiego). Do dziś jednak mówiący dialektem arwantyjskim (odmianą dialektu toskijskiego) Albańczycy w Grecji używają opartego na greckim alfabetu dialekty południowosłowiańskie zbliżone do współczesnego macedońskiego zachowały się jako zapisy w alfabecie greckim. Współczesny język macedoński używa jednak alfabetu cyrylickiego Język aromański (zbliżony do języka rumuńskiego dialekt zamieszkujących Grecję Wołochów ) zapisuje się często za pomocą alfabetu greckiego. Nie istnieje jeszcze ustandaryzowana ortografia języka aromańskiego, wydaje się jednak, że przyjmie się pismo łacińskie i ortografia języka rumuńskiego. Język gagauski , turecki język używany w Mołdawii (do 1957, kiedy przyjęto cyrylicę. Obecnie używa się alfabetu łacińskiego i ortografii wzorowanej na tureckiej).Surguch, język turecki używany przez niewielką liczbę prawosławnych w północnej język używany przez pewne grupy Tatarów na Krymie , różny od języka Tatarów Krymskich, do XX w. zapisywano za pomocą alfabetu greckiego. Alfabet grecki w HTMLZnaki klasycznego alfabetu greckiego w HTML to:NazwaWymowanowogreckaMała literaWielka litera Encja HTML Alfa aαΑalpha, Alpha Beta wβΒbeta, Beta Gamma ghγΓgamma, Gamma Delta dhδΔdelta, Delta Epsilon eεΕepsilon, Epsilon Dzeta zζΖzeta, Zeta Eta eηΗeta, Eta Theta thθΘtheta, Theta Jota iιΙiota, Iota Kappa kκΚkappa, Kappa Lambda lλΛlambda, Lambda My mμΜmu, Mu Ni nνΝnu, Nu Ksi ksξΞxi, Xi Omikron oοΟomicron, Omicron Pi pπΠpi, Pi Rho rρΡrho, Rho Sigma sσΣsigma, Sigma Tau tτΤtau, Tau Ipsylon iυΥupsilon, Upsilon Phi fφΦphi, Phi Chi chχΧchi, Chi Psi psψΨpsi, Psi Omega oωΩomega, Omega Bibliografia Unicode , Marian Auerbach , Marian Golias, Gramatyka grecka Robert Graves , Mity greckie Oktawiusz Jurewicz , Gramatyka historyczna języka greckiego Ewa Wipszycka-Bravo (redakcja), Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu Inne hasła zawierające informacje o "Alfabet grecki": II wiek ... I wiek ... Brno ... Janusz Józefowicz ... Leonard Bernstein ... Klaudiusz Ptolemeusz ... 1908 ... 1863 ... Herodot ... Termometr ... Inne lekcje zawierające informacje o "Alfabet grecki": 019. Wielkie formy ukształtowania powierzchni Ziemi (plansza 4) ... 010b. Rzym (plansza 12) ... 46. Wybrane konflikty na świecie (plansza 15) ... Publikacje nauczycieli Logowanie i rejestracja Czy wiesz, że... Rodzaje szkół Kontakt Wiadomości Reklama Dodaj szkołę Nauka
WHO w połowie roku ogłosiła, że wprowadziła nowe określenia na warianty koronawirusa, które będą nazywane nazwami kolejnych liter greckiego alfabetu. To rozwiązanie miało sprawić, by przy mówieniu o wariancie nie używać określenia pochodzącego od nazwy kraju, w którym dany wariant został po raz pierwszy odkryty. - Żaden kraj nie powinien być stygmatyzowany za wykrycie i poinformowanie o wariancie - tłumaczyła przedstawicielka WHO, Maria Van Kerkhove. I tak tzw. brytyjski wariant koronawirusa, został określony jako wariant alfa. „Południowoafrykański” wariant wirusa ( dostał literę beta. Wariant „brazylijski”, czyli stał się wariantem gamma. Delta to tzw. wariant indyjski ( Inne monitorowane warianty to epsilon ( i eta (B . jota ( kappa ( dzeta ( i my ( Ta ostatnia to dwunasta litera greckiego alfabetu, po której następuje ny, ksi i omikron. Dlaczego więc po dwunastej literze od razu „przeskoczono” do piętnastej? - „Ny” (w angielskiej transkrypcji „nu” - red.) zbyt łatwo pomylić z „new” (ang. nowe), a „ksi” (ang. „xi”)nie zostało użyte, ponieważ jest to powszechne nazwisko (np. w Chinach), a rekomendacje WHO w zakresie nazywania chorób sugerują unikanie „obrażania jakichkolwiek kulturowych, społecznych, narodowych, regionalnych, zawodowych lub etnicznych grup – powiedział rzecznik WHO. Decyzja ta nie pozostała niezauważona wśród ekspertów i komentatorów w mediach społecznościowych. Np. amerykański adwokat Jonathan Turley, którego cytuje Fox News, zasugerował, że „WHO ponownie unika wywołania dyskomfortu u chińskich władz”, odnosząc się do chińskiego prezydenta Xi Jinpinga. - Nie jest jasne, czy istnieje inny powód decyzji o pominięciu ny i ksi, ale sprawa dochodzenia WHO w sprawie źródła pandemii podsyciła spekulacje na temat motywu politycznego - stwierdził. Podobnego zdania był republikański senator Ted Cruz, oskarżając WHO o to, że „bardzo boi się Komunistycznej Partii Chin”. W kolejce po omikronie w greckim alfabecie czekają pi, rho i sigma.
Mity o powstaniu alfabetu greckiego. Mitografowie podają, że pięć samogłosek alfabetu greckiego oraz spółgłoski beta i tau wynalazły Mojry lub Io, siostra Foroneusa. Pozostałe jedenaście spółgłosek wynalazł Palamedes, syn Naupliosa.
Wątek: Alfabet grecki dla polskiego (Przeczytany 6569 razy) Αα aΒβ bΓγ gΔδ dΕε eΗη ęΖζ zΘθ wΙι iΪϊ zmiękczenieΚκ kΛλ łΜμ mΝν nΞξ dzΟο oΩω ąΣσ sΤτ tΦφ fΧχ hΠπ pΡρ rΨψ cΥυ y' jΔθυϊζνακιΛΪ λϊ lΥΪ υϊ uΧΪ χϊ chΖΪ ζϊ źΝΪ νϊ ńΣΪ σϊ śΨΪ ψϊ ćΞΪ ξϊ dźΡΪ ρϊ rzΑΟ αο áΕΥ ΕΥ éΖΖ ζζ żΞΞ ξξ dżΣΣ σσ szΨΨ ψψ dzTρουϊ'ζνακΟΥΪ ουϊ óJeśli akcent pada na inną sylabę niż druga od końca to jest zaznaczamy(')I jak? « Ostatnia zmiana: Sierpień 08, 2017, 09:05:15 wysłana przez ɈʝĴ » Zapisane Alfabet grecki dla Słowian to cyrylica Zapisane ΥρουϊζνακYróznak?A poza tym czemu jak w greckim brakuje jakiegoś dźwięku, to wszyscy albo tworzą jakieś dziwne dwuznaki czy nawet trójznaki, albo zupełnie arbitralnie dopasowują jakieś litery ze współczesnego alfabetu greckiego. Są przecież takie litery jak szo i sampi. Polski to nie greka, ma więcej dźwięków i dlatego lepiej chyba ożywić nieużywane obecnie litery niż tworzyć jakieś niezrozumiałe i nieuzasadnione kombinacje. « Ostatnia zmiana: Sierpień 08, 2017, 14:41:16 wysłana przez Kazimierz » Zapisane ΥρουϊζνακYróznak?Literówka miało być trójznak. Zapisane Taka dość nieprzemyślana ortografia, za dużo kalkująca rozwiązania (kiepskie) polskiej łacinki, za mało nawiązująca do greckiej wWTF?Ιι iΪϊ zmiękczenieDiereza oznacza, że coś jest wymawiane, a tu masz na hΧΪ χϊ chWTF?ΨΪ ψϊ ćΞΪ ξϊ dźDlaczego nie τϊ, δϊ?Υυ yΥΪ υϊ uU to zmiękczone y? Chyba nieee…ΣΣ σσ szCo z ssaniem?ΑΟ αο áΕΥ ΕΥ éPo co to komu? Zwłaszcza, że długie e już wykorzystałeś (eta).ΟΥΪ ουϊ óJak wyżej, długie o wykorzystane, to trzeba wymyślać jakieś z dupy trójznaki. Dlaczego nie ου, jeśli już? « Ostatnia zmiana: Sierpień 08, 2017, 11:08:17 wysłana przez Todsmer » Zapisane Niedługo ja wyślę swoją wersję polskiego alfabetu greckiego. Nie jest może doskonała, ale nawiązuje trochę do pisowni greckiej i cyrylicy. Zapisane
.
