Definicja układu grupowego krwi AB0 (zobacz) Przykłady 1-3. Mourant A. E., Blood relations. Blood groups and anthropology, 1983 Mapa częstości występowania genu A układu grupowego krwi AB0 kliknij aby powiększyć Mapa częstości występowania genu 0 układu grupowego krwi AB0. Poprawiłem kolory bo były niewyraźnie wydrukowane. kliknij aby powiększyć Mapa częstości braku występowania genu B układu grupowego krwi AB0 kliknij aby powiększyć Przykład 4. red. Heberer G., Schwidetzky I., Walter H., Anthropologie, 1975 Mapa częstości braku występowania genu B układu grupowego krwi AB0. Też oparta na mapie Mouranta, wprawdzie starszej ale za to widać kategorie 20-25 i 25-30 oddzielnie w Azji. kliknij aby powiększyć Przykłady 5-10. Biasutti R., Le razze e i popoli della terra, vol. I, 1967 Mapa częstości braku występowania genu A układu grupowego krwi AB0 kliknij aby powiększyć Mapa częstości braku występowania genu B układu grupowego krwi AB0 kliknij aby powiększyć Mapa częstości braku występowania genu 0 układu grupowego krwi AB0 kliknij aby powiększyć Diagram procentowego występowania danych genów układu grupowego krwi AB0 w populacjach świata Mapa pokazująca podział ludności świata według powyższego diagramu kliknij aby powiększyć Przykład 11. Lundman B., Jordens Folkstammar, 1988 Oparte na jego danych z 1965 Mapa częstości braku występowania genu A układu grupowego krwi AB0 Mapa częstości braku występowania genu B układu grupowego krwi AB0 Mapa częstości braku występowania genu 0 układu grupowego krwi AB0 Podział ludności świata wg kombinacji grup krwi 1. PA - grupa paleoatlantycka, więcej genu 0 i mniej A niż w reszcie Europy, niewiele B. Irlandia, Szkocja, Islandia, Baskowie, Wyspy Kanaryjskie, marokańscy Berberowie, oraz szwedzka Dalarna i delta Dunaju (niezaznaczone). 2. GR - grupa germano-romańska, więcej genu A i mniej 0 oraz tak samo mało B jak w poprzedniej grupie. 3. M - grupa śródziemnomorska, więcej genu B niż w grupie 2 i 8, ale mniej niż w 4. 4. SA - grupa euroazjatycka, maksimum występowania genu B, dość dużo A, stosunkowo mało 0 (50-55%). 5. B - grupa beringijska, więcej A i mniej B niż w grupie 4. 6. J - grupa japońska, więcej A niż w grupie 4. 7. I - grupa indiańska, niemal wyłącznie gen 0. 8. AA - grupa afro-arabska, dość mało genu A i B, ale dużo 0. Więcej A i B niż w grupie P (pigmejskiej). Buszmeni mają więcej genu A, Hotentoci więcej A i B. 9. M - grupa melanezyjsko-mikronezyjska, zbliżona do grupy 8. 10. AP - grupa australijsko-wschodniopolinezyjska, często gen A, niezbyt duże ilości 0, i niemal brak B.
W Europie Wschodniej i Azji Środkowej częstość występowania grupy O jest mniejsza, grupa krwi B występuje tam częściej.. Ponadto krew B jest najmniej powszechną grupą na świecie. Tylko około 16% światowej populacji to nosiciele. Na całym świecie krew Rh dodatnia występuje znacznie częściej niż krew Rh ujemna.
Człowiek wędrował do różnych części świata, gdzie musiał się przystosować do zastanych tam warunków klimatycznych. Rasy ludzkie są więc wynikiem możliwie jak najlepszej adaptacji do odmiennych warunków. Kolor skóry zależny jest od ilości zawartej w niej melatoniny - hormonu aminokwasowego, powodującego zmianę stanu skupienia melaniny (czarnego pigmentu) w melanocytach (komórkach barwnikowych) skóry i tworzenia się jej skupisk. Liczba melanocytów we wszystkich rasach właściwie się nie różni, jedynie ich rozmieszczenie jest charakterystyczne dla każdej z ras. W warunkach częstego operowania silnych promieni słonecznych, najkorzystniejsze są ścisłe skupiska tych komórek, dzięki którym pochłaniane są promienie ultrafioletowe - taką adoptacją do środowiska wykazuje się rasa czarna (rys 1). Promienie słoneczne są niezbędne organizmowi, więc jeśli jest ich niewiele należy je jak najlepiej wykorzystać, w czym ułatwia biała skóra, która przepuszcza promieniowanie UV potrzebne do produkcji witaminy D, regulującej gospodarkę wapniową i fosforową organizmu. Organizmy ludzi żyjących w danych strefach klimatycznych musiały się przystosować do panujących tam warunków. Sama budowa ciała zależy od temperatury panującej zazwyczaj na danym terenie, generalnie ludzie z gorących i suchych stref są wysocy, szczupli, co zapewnia im szybką wymianę ciepła. Natomiast krępą budową ciała i krótkimi kończynami charakteryzują się ludzie z zimnych stref klimatycznych, gdyż taka budowa ciała pozwala na większą proporcje tkanki tłuszczowej, dzięki czemu ciepło jest dłużej zatrzymywane w organizmie. Różnice między rasami są najbardziej widoczne, gdy przyjrzymy się twarzom, nie chodzi tu wyłącznie o kolor twarzy, lecz również o jej kształt, który również jest przejawem dostosowania się do środowiska. Przykładem może być twarz mongoloidów, która została zabezpieczona przed chłodem poprzez zmniejszenie jej wielkości (zdj. 2) - oczy zostały otoczone poduszkami tłuszczu, co zapewnia ochronę gałki ocznej i zatok przed zimnem. Również zawartość tlenu w powietrzu decyduje o naszym wyglądzie. Cechą charakterystyczną mieszkańców gór jest zwiększona klatka piersiowa (zdj. 3) , co spowodowane jest tym, że zawartość tlenu na tych terenach jest niska, więc należy wdychać i wydychać większe porcje powietrza. Środowisko, w którym żyjemy jest niezmiernie zróżnicowane i żeby w nim przetrwać musimy się do niego przystosowywać, proces ten trwa od zarania ludzkości i jest on powodem różnorodności wśród ludzi. Wszyscy ludzie żyjący na Ziemi, bez względu na rasę, należą do jednego gatunku - homo sapiens, czyli człowiek rozumny. Klasyfikowanie ludności świata pod względem rasowym napotyka duże trudności. Wynikają one z ogromnego zróżnicowania rodzaju ludzkiego oraz migracji zarówno prehistorycznych, jak i późniejszych. Podział na rasy wynika z porównania takich cech jak: kolor skóry i oczu, kształt głowy, kolor i kształt włosów, wielkość i budowa ciała, grupy krwi. Niektórzy antropologowie wyróżniają ponad 20 ras ludzkich. Francuski zoolog, anatom i ewolucjonista George Cuvier opisał w 1798 roku trzy rasy (dziś nazywane najczęściej odmianami lub wielkimi rasami) ludzkie: białą (europoidalną), czarną (negroidalną) i żółtą (mongoloidalną). Intuicyjnie wyróżniono je od dawna, jednak dopiero G. Cuvier przedstawił naukowy opis różnic fizycznych typów człowieka, uwzględniając nie tylko kolor skóry, ale i inne cechy, zwłaszcza proporcje części ciała, kształt czaszki, twarzy, nosa, kształt i barwę oczu, intensywność i rodzaj owłosienia. Jego zasługą jest też zaliczenie amerykańskich Indian do odmiany żółtej. Przedtem, mimo licznych podobieństw w wyglądzie do mieszkańców Azji Wschodniej, byli oni uznawani za odmienną wielka rasę zwaną „czerwoną (nazwa jest mylącą, pochodzi bowiem od obrzędowego malowania przez niektóre plemiona indiańskie skóry na czerwono) lub amerykańską. Wprawdzie podział G. Cuviera zaczęto krytykować niemal natychmiast po jego ogłoszeniu, jako zbyt mało szczegółowy, nie uwzględniający ogromnego fizycznego zróżnicowania gatunku Homo sapiens , przetrwał on jednak do dzisiaj, dzięki swej prostocie i zwróceniu uwagi na cechy najłatwiej obserwowalne. Oprócz niego stosowane są jednak także inne, bardziej szczegółowe. Często stosowany jest podział ludzkości na 4 odmiany, oprócz opisanych przez G. Cuviera wyróżniona jest wówczas odmiana australoidalna, do której zaliczani są pierwotni mieszkańcy Australii i Malezji. Niekiedy za odrębną czwartą wielką rasę uznawana jest „rasa brunatna”, do której zaliczane są liczne ludy Azji Południowo – Wschodniej, w rzeczywistości powstałe z wymieszania różnych odmian. Klasyczny podział rasowy (3 rasy główne): Rasa biała (europeidalna, kaukaska) dzieli się na trzy gałęzie: europejską - ludy Europy i ludność pochodzenia europejskiego w obu Amerykach, Australii, Nowej Zelandii, RPA oraz Rosjanie w Azji; semicko-chamicką - głównie Arabowie w północnej Afryce i na Bliskim Wschodzie; indyjsko-irańską - ludność Azji Południowo-Zachodniej (np. Turcy, Irańczycy) i północnych Indii. Rasa żółta (mongoloidalna) składa się z 2 gałęzi: azjatyckiej - Chińczycy, Mongołowie, Koreańczycy, ludy Syberii i Dalekiego Wschodu (np. Jakuci, Ewenkowie) oraz Eskimosi; amerykańskiej - są to Indianie obu Ameryk. Rasa czarna (negroidalna) dzieli się na 2 gałęzie: afrykańską - zamieszkującą tereny na południe od Sahary - są to Murzyni sudańscy, Murzyni Bantu, Pigmeje, Buszmeni, Hotentoci, należą do niej również potomkowie murzyńskich niewolników w obu Amerykach; oceaniczną - są to aborygeni w Australii, Papuasi na Nowej Gwinei oraz ludy Melanezji. Oprócz ras głównych wyróżnia się też formy przejściowe między rasami, czyli ludy mające mieszane cechy dwóch różnych ras. Są to: forma przejściowa między rasą białą a czarną - zamieszkuje Czad, Sudan, Etiopię, Erytreę, Somalię, część Kenii oraz południowe Indie; forma przejściowa między rasą białą a żółtą - są to ludy centralnej Azji (np. Kazachowie, Ujgurzy) oraz Metysi w obu Amerykach (najwięcej w Meksyku); forma przejściowa między rasą żółtą a czarną - zamieszkuje Japonię, Półwysep Indochiński (Wietnam, Kambodżę, Tajlandię), Archipelag Malajski (Indonezyjczycy), Filipiny oraz wyspy Mikronezji i Polinezji. Innym obszarem występowania tej formy jest Madagaskar. W 1962 r. przedstawiony została, a następnie zyskał dużą popularność, podział na 8 ras, stanowiący w zasadzie rozszerzenie propozycji Cuviera. Wyróżnia się w nim: rasę europejską – cechującą się najjaśniejszą skórą, znacznym odsetkiem blondynów i osobników jasnookich (zwłaszcza niebieskookich), silnym zarostem i owłosieniem ciała u mężczyzn; oczy są często migdałoksaztałtne; należą do niej ludy Europy, napływowa ludność Ameryk, Australii, Nowej Zelandii, RPA, Rosjanie w Azji oraz Arabowie w Afryce i Azji; rasę indyjską – o stosunkowo ciemnej skórze, ale europeidalnych rysach twarzy (np. na ogół wąski nos), wysokim wzroście, granatowoczarnych, prostych lub falistych włosach; zamieszkującą Półwysep Indyjski; rasę azjatycką – o żółtej skórze, twarzy zwykle płaskiej, z częstym występowaniem fałdy mongolskiej (fałda skórna zakrywająca od góry wewnętrzny kat szpary ocznej i górną powiekę, jej obecność powoduje „skośne oczy”), włosy są na ogół czarne, grube i proste; występującą w Azji, na wybrzeżach Ameryki Północnej i na Madagaskarze; rasę amerykańską – o żółtej lub brunatnej skórze, czarnych i prostych włosach, rasa ta cechuje się wyraźną odrębnością pod względem grup krwi, niemal zupełnie brak u jej przedstawicieli grupy A; są to Indianie obu Ameryk; rasę polinezyjską – o jasnobrunatnej skórze, twarzach z często występującą fałdą mongoloidalną, włosach czarnych, prostych lub falistych; są to ludy Polinezji i Mikronezji; rasę afrykańską – o wyraźnie ciemnej, często czarnej skórze, włosach wełnistych, lub typu fil-fil, oczach bardzo ciemnych i płytko osadzonych, słabym zaroście i owłosieniu, szerokim, spłaszczonym nosie, grubych, często wywiniętych wargach, słabo wykształconej bródce; jest to czarna ludność żyjąca na południe od Sahary; rasę australijską – o skórze ciemnobrunatnej, falistych włosach, silnym zaroście, wydatnych łukach brwiowych, szerokim nosie o bardzo niskiej nasadzie, wielkich zębach trzonowych i przedtrzonowych; są to aborygeni w Australii; rasę melanezyjską – o „murzyńskim wyglądzie” (ciemnej, często czarnej skórze, słabym owłosieniu, szerokim, spłaszczonym nosie itd.), cechującą się nadto niemal całkowitym brakiem osobników o grupie krwi RH – minus; zajmującą Nową Gwineę i wyspy Melanezji. Rasy europejska i indyjska stanowią odpowiednik białej odmiany człowieka, azjatycka, amerykańska i polinezyjska – żółtej, a afrykańska, australijska i melanezyjska – czarnej. Zdecydowanie największą mieszanką ras jest ludność Ameryki Łacińskiej. Występuje tam rdzenna ludność indiańska należąca do rasy żółtej, potomkowie białej ludności pochodzenia europejskiego oraz potomkowie murzyńskich niewolników. Doszło tam do zjawiska metysażu, czyli wymieszania się ludności o różnych cechach rasowych. Słowo Metys używane jest najczęściej na określenie mieszkańca rasy europejskiej i amerykańskiej (Białego i Indianina), jednak często nazywa się tak każdego mieszańca dwóch ras. Proces mieszania się ras ludzkich jest zapewne długotrwały, jak istnienie ras. Uległ on nasileniu w ostatnich kilku stuleciach w związku z masowymi przemieszczeniami ludności w skali globu (zwłaszcza kolonizacją europejską obu Ameryk i wywozem niewolników z Afryki do Ameryki i do krajów arabskich) i coraz większymi ułatwieniami kontaktów międzyludzkich. Rasizm Rasizm to doktryna głosząca, ze ludzie dzielą się na rasy nie tylko ze względu na cechy somatyczne (budowa ciała, kolor skory) ale i psychiczne. Rasy są nierówne, "wyższe", "niższe". Mieszanie ras prowadzi do degeneracji ludzkości, upadku cywilizacji i kultur. Według tego przekonania konieczne jest trosko o czystość rasowa i stosowanie segregacji rasowej. Jednakże argumenty z dziedziny genetyki, antropologii, psychologii, czy historii kultury, przytaczane na poparcie tych poglądów nie znalazły potwierdzenia w wynikach wielu przeprowadzonych testów, i można bezspornie twierdzić, że mają one podłoże społeczno-ekonomiczne, a nie genetyczne. Nie znalazły również poparcia próby wykazania, że krzyżowanie się ras ma ujemne skutki biologiczne, czyli że potomstwo przedstawicieli różnych ras jest umysłowo, lub fizycznie mniej sprawne, niż potomstwo pary tej samej rasy. Za twórców rasizmu uważa się: dyplomatę francuskiego z XIX w. Hrabiego Gobineau (uznawał wyższość rasową Germanów) i niemieckiego filozofa pochodzenia angielskiego Chamberlaina, tworzącego na przełomie XIX i XX w. (teoria o wyższości rasy aryjskiej). Nienawiść rasowa Twierdzi się czasem, że awersje między poszczególnymi typami ludzkimi są nieuniknione. Jest to jednak niezwykle błędne założenie, gdyż dowiedziono, że dzieci różnych ras, wychowane razem, nie wykazują żadnych antagonizmów. Nie ulega więc wątpliwości, że nienawiść rasowa istnieje jedynie wtedy, kiedy zostaje wpojona. Gdy po I wojnie światowej, i w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego dla Niemiec nadszedł czas niepowodzeń, antysemickie doktryny nazistów stały się podstawą do obarczania winą za to ludności żydowskiej. Niezwykle wygodne jest mieć grupę ludzi, odcinającą się znacznie od naszej grupy, przeciwko której można skierować agresję bez urażenia sąsiadów. Fakt ten wykorzystali faszyści w Wielkiej Brytanii: we wschodniej dzielnicy Londynu usiłowali wywołać rozruchy antysemickie, w Cardiff zaatakowali Murzynów, w Liverpoolu zaś obiektem ich prześladowań stali się Irlandczycy. Tego rodzaju psychologiczne skłonności podtrzymują w gruncie rzeczy ci, którzy odnoszą korzyść z rozłamów rasowych i narodowościowych. Na wielu obszarach współczesnego świata ciemnoskórzy stanowią potężne źródło taniej siły roboczej dla farmerów i przemysłowców. W przypadku wzrostu ich płac lub poprawienia warunków pracy, zyski mogłyby zmniejszyć się lub spaść do zera. Na przykład w jednym z okręgów górniczych w południowej Afryce, w roku 1937 przeciętny dochód w skali rocznej wynosił dla 36 tysięcy robotników europejskich 390 funtów szterlingów, zaś dla 280 tysięcy robotników nie-europejskich - 47 funtów szterlingów. Gdyby wszyscy robotnicy byli zrzeszeni w związkach zawodowych, tak jak na niektórych obszarach Stanów Zjednoczonych, niższa pozycja ekonomiczna robotników nie-europejskich uległaby na pewno szybkiej poprawie na niekorzyść ich pracodawców. Z tego też względu w interesie grupy rządzącej i pracodawców leży utrzymanie podziału rasowego i podbudowywanie tego stanowiska fałszami z dziedziny biologii człowieka.
Twoja krew może uratować komuś życie. W polskich magazynach jej rezerwy już na wyczerpaniu. Sprawdź, kto może zostać honorowym dawcą krwi W polskich magazynach kończą się rezerwy krwi. Wszystkie grupy są przyjmowane, jednak według aktualnych danych najbardziej brakuje O RhD-, O RhD+, A RhD+, A... 11 lipca 2022, 14:47 Grupa krwi A to o 45% większe ryzyko infekcji koronawirusem. Potwierdzono wpływ grupy krwi na zachorowalność i ciężki przebieg COVID-19 Związek między grupą krwi a COVID-19 sugerowano już wcześniej na podstawie obserwacji w różnych częściach świata. Teraz potwierdziły go badania europejskie,... 14 lipca 2020, 13:04 Koronawirus w powiecie świeckim Najnowsze dane z Ministerstwa Zdrowia. Sprawdź, ilu jest chorych 4 nowe zakażenia koronawirusem w powiecie świeckim. Przedstawiamy dzienny raport z dnia W powiecie świeckim od początku roku 2021 wykryto 11 264... 27 lipca 2022, 18:13 Jak pobudzić krążenie w naturalny sposób? Pomogą zioła i suplementy diety! Sprawdź, które rośliny i składniki zmniejszają obrzęki i ból nóg Słabe krążenie krwi powoduje nie tylko obrzęki i bóle nóg, a także ich mrowienie czy kurcze. Objawem zaburzeń krążenia jest też silne zmęczenie, puchnięcie... 27 lipca 2022, 14:30 Przeszedłeś COVID-19? Zagraża ci cukrzyca lub choroba serca! Większe ryzyko rozwoju tych problemów utrzymuje się tygodniami! Koronawirus sieje spustoszenie w organizmu, a badania nad skutkami infekcji wciąż trwają. Potwierdzono właśnie, że przez co najmniej 3 miesiące od przebycia... 22 lipca 2022, 10:11 Obostrzenia COVID w Europie na lipiec 2022. Nadchodzi kolejna fala zachorowań? Cypr, Francja i Hiszpania wracają do maseczek Obostrzenia COVID dla podróżnych w Europie zostały niemal zupełnie zlikwidowane na wakacje 2022. Już tylko kilka krajów stawia turystom warunki wjazdowe, i to... 22 lipca 2022, 9:28 Rośnie liczba zakażeń koronawirusem w Polsce. Czwarta dawka szczepienia przeciw COVID-19 już dostępna dla osób od 60. roku życia Od piątku (22 lipca) dopuszczamy czwartą dawkę szczepienia przeciwko COVID-19 dla osób od 60. do 79. roku życia oraz dodatkowe szczepienie dla osób z... 21 lipca 2022, 14:07 Ból gardła i kłucie w przełyku nie muszą oznaczać anginy. To może być COVID-19! Nowa fala koronawirusa przynosi kolejne objawy Mimo, że obecnie nie obowiązuje już większość obostrzeń i trochę zapomnieliśmy o pandemii to jednak koronawirus nie robi sobie wakacji. Ostatnio wzrasta liczba... 19 lipca 2022, 13:28 Centaurus w Europie. To nowy podwariant Omikronu – czy najnowszy mutant koronawirusa SARS-CoV-2 jest tym najgroźniejszym? Co o nim wiemy? Podczas gdy na świecie dominuje wariant koronawirusa nazwany Omikronem nawet większe obawy naukowców budzi kolejny mutant – czyli Centaurus.... 18 lipca 2022, 11:53 Nadchodzi nowa fala pandemii. Nowy wariant koronawirusa atakuje już w wakacje. Pandemia ciągle jest z nami To nie koniec pandemii! Statystyki i liczby pokazują okrutną rzeczywistość. Choć lato trwa w najlepsze, kończą się już wakacje od koronawirusa. W siłę rośnie... 15 lipca 2022, 19:13 Zioła na bolesne miesiączkowanie i objawy PMS. Napary z tych roślin łagodzą ból brzucha. Co pić przy objawach napięcia przedmiesiączkowego? Napięcie przedmiesiączkowe to zespół objawów, który pojawia się kilka dni przed miesiączką i mija w momencie wystąpienia krwawienia. Szacuje się, że na PMS... 12 lipca 2022, 15:36 Na te choroby kobiety zapadają wielokrotnie częściej niż mężczyźni. Jakie to schorzenia i dlaczego? Jak rozpoznać ich wczesne objawy? Kobiecy organizm jest inny niż męski, przez co chorujemy w odmienny sposób. To geny sprawiają, że u płci żeńskiej układ odpornościowy jest bardziej reaktywny. Z... 7 lipca 2022, 8:49 Unia Europejska przedłużyła ważność paszportów covidowych. Certyfikaty będą ważne przez kolejny rok. To ważna informacja dla urlopowiczów Rada UE wyraziła zgodę na przedłużenie obowiązywania rozporządzenia o Unijnym Certyfikacie Covid (UCC) o kolejny rok. Obecne rozporządzenie ustanawiające... 29 czerwca 2022, 10:57 Niedobór żelaza daje pewne objawy. To ból głowy i wypadanie włosów! Zobacz, na jakie sygnały zwrócić uwagę, by uniknąć anemii Niedobór żelaza w organizmie może wywoływać uciążliwe objawy. Zaliczamy do nich choćby ból głowy oraz wypadanie włosów. Może on manifestować się również na... 13 czerwca 2022, 12:54 Dieta zgodna z grupą krwi zyskuje na popularności. Zobacz, co jeść, a których produktów unikać. Czy dieta zgodna z grupą krwi jest zdrowa? Dieta zgodna z grupą krwi jest modna. Najczęściej decydują się na nią osoby prowadzące prozdrowotny styl życia. Zasady tego sposobu żywienia określają, jakie... 10 czerwca 2022, 12:11 Maseczki co najmniej do końca sierpnia. Kolejne przedłużenie obowiązku zasłaniania nosa i ust w Polsce w projekcie rządu W Polsce wciąż obowiązuje noszenie maseczek w wyznaczonych miejscach i stan ten nie zmieni się przez najbliższe miesiące. Zasłanianie nosa i ust będzie... 30 maja 2022, 13:13 Morfologia ratuje życie! Badanie pomaga wykryć nowotwór krwi, ale jest zaniedbywane. Dlaczego nie warto czekać na objawy choroby? Morfologię krwi warto wykonywać co roku, by mieć wgląd w stan organizmu. Nie robi tego jednak ponad połowa osób, nie wiedząc także, że to szybkie i tanie... 27 maja 2022, 13:41 TYLKO U NAS Wakacje. Jak pandemia koronawirusa wpłynęła na turystykę w Polsce? Znamy najpopularniejsze wakacyjne kierunki wybierane przez Polaków Kraje śródziemnomorskie na czele z Turcją, Grecją i Egiptem są na czele listy najpopularniejszych wśród Polaków celów na wyjazd wakacyjny w tym roku. Z kolei... 24 maja 2022, 17:57 Epidemia ciężkiego zapalenia wątroby u dzieci dotarła do Polski. Eksperci upatrują przyczynę licznych zachorowań w zakażeniu adenowirusem W ostatnich tygodniach odnotowano na świecie co najmniej 300 ciężkich przypadków ostrego zapalenia wątroby u dzieci – podaje Europejskie Centrum ds.... 10 maja 2022, 10:31 TUI, Rainbow, Coral, Exim: ranking biur podróży po pandemii COVID-19. Które mają najwięcej tanich ofert na wakacje 2022? Biura podróży nie miały lekko w ciągu kilku ostatnich lat. Pandemia COVID-19 poważnie zaszkodziła branży turystycznej. Najgorszy był rok 2020, ale teraz... 9 maja 2022, 11:31 Koronawirus w Polsce. Minister zdrowia ogłasza zniesienie stanu epidemii COVID-19 od 16 maja Sytuacja rozwija się zgodnie z naszymi przewidywaniami, jest trend spadkowy. Podjąłem decyzję by od 16 maja przekształcić stan epidemii do stanu zagrożenia... 6 maja 2022, 11:43 Epidemia otyłości atakuje Europę! Dane są miażdżące – ponad połowa dorosłych ma nadwagę. Jak nieprawidłowa masa ciała wpływa na zdrowie? Nadwaga i otyłość dotyczą prawie 60 proc. dorosłych i niemal co trzeciego dziecka w Europie – czytamy w najnowszym raporcie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).... 5 maja 2022, 14:13
Karl Landsteiner, austriacki lekarz patolog i immunolog, profesor uniwersytetu w Wiedniu (od 1911) oraz Rockefeller Institute for Medical Research w Nowym Jorku (od 1922) w 1901 odkrył, że w krwinkach czerwonych występują dwa antygeny, które warunkują zjawisko aglutynacji (zlepiania się krwinek) w zetknięciu z krwinkami o odmiennej strukturze antygenowej. Na podstawie tych obserwacji wyróżnił trzy grupy krwi A, B, O, za co otrzymał w 1930 Nagrodę Nobla. W 1940 z Alexandrem Wienerem odkrył czynnik Rh. W 1902 roku Alfred von Castello i Adriano Sturly odkryli czwartą grupę krwi AB. Podział ten, pod nazwą systemu ABO funkcjonuje do dzisiaj. Częstotliwość występowania poszczególnych grup krwi jest bardzo zróżnicowana. Każda z grup zawiera genetyczny przekaz określający predyspozycje organizmu do pewnych chorób. System antygenów obecnych w czerwonych krwinkach jest specyficzny i indywidualny dla każdego człowieka, podobnie, jak odciski palców, czy też DNA. "Grupa krwi jest kluczem, który otwiera drzwi do tajemnic zdrowia, choroby, długowieczności, witalności i odporności psychicznej." Grupy krwi O, A ,B, AB, powstawały w różnych okresach czasu, w różnych warunkach bytowych, co oznaczało konieczność dostosowania się człowieka do zmieniających się okoliczności. Zmieniał się sposób odżywiania, reakcji na stres, odpoczynku, który miał zapewnić regenerację organizmu. Zmiany te wywarły ogromny wpływ na systemy trawienny i immunologiczny - obszary, w których znaleziono największe różnice między grupami krwi. To co jest żywnością dla jednego człowieka może być dla drugiego trucizną. Często to obserwujemy w naszym codziennym życiu, kiedy w jednej rodzinie są osoby z różną grupą krwi. Jedzą to samo, żyją w tych samych warunkach, a jednak jedni chorują , a drudzy- nie, jedni są szczupli, a drudzy- nie. Nie zastanawiamy się nad tym, ale sprawa dotyczy lektyn – związków, które przy zetknięciu się z antygenem naszego ciała wyzwalają niekorzystny dla ogólnego zdrowia proces aglutynacji, czyli sklejania krwinek krwi. Nie atakują one każdego organizmu w jednakowym stopniu, lecz posiadają ściśle ukierunkowane upodobanie do antygenów konkretnej grupy krwi. Np. lektyny zawarte w kurczakach najchętniej atakują komórki ciała ludzi z grupą krwi B, zaś lektyny zawarte w majonezie najagresywniej zachowują się w stosunku do komórek ludzi o grupie A. Aglutynacja (sklejanie) powodowana przez lektyny może mieć bardzo poważne następstwa dla zdrowia, np. dochodzi do wzmożenia procesów gnilnych zachodzących w jelitach, objawiających się początkowo wzdęciami , które utrzymując się przez dłuższy okres czasu, zwiększają ryzyko nowotworów przewodu pokarmowego. Inne zagrożenia spowodowane aglutynacją to zagęszczanie krwi i powstawanie skrzepów, które podwyższają ryzyko zamknięcia światła tętnicy, czego skutkiem może być zawał serca lub udar niedokrwienny mózgu. Zwykle nie zastanawiamy się nad naszą krwią, która płynie sobie naszymi żyłami i tętnicami. A przecież jest to siła natury, która zawiera kod DNA dany nam przez naszych przodków. Elementy krwi reagują z tym co zjadamy. Musimy zatem nauczyć się tak dobierać dla siebie pożywienie, abyśmy mogli cieszyć się dobrym zdrowiem jak najdłużej. Wszelkie informacje możesz uzyskać w książce dr Petera D’Adamo pt.: Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi. Dwaj lekarze dr James D'Adamo i jego syn dr Peter J. D'Adamo przez 45 lat prowadzili badania na temat zależności pomiędzy grupą krwi, a zapotrzebowaniem na składniki odżywcze, podatności każdej z grup na choroby, a także możliwości obronnych organizmu. Swoje doświadczenia, poparte badaniami klinicznymi dr Peter J. D'Adamo umieścił w książce "Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi", która zyskała ogromną popularność na całym świecie. Zachęca bowiem ona do profilaktyki oraz leczenia chorób za pomocą diety zgodnej z grupą krwi. Dzięki informacjom zawartm w książce , naukowcy CaliVita International, opracowali wspaniały preparat Vital ( jedyny tego typu na polskim rynku.) Powstał Vital O, Vital A, Vital B, Vital AB. Każdy z nich zawiera ok. 40 składników dostosowanych do potrzeb określonej grupy krwi. Stosując go możesz spokojnie powiedzieć: „Daję sobie to , co najlepsze.”
Było to o tyle istotne, że patogeny, np. wywołujące malarię Plasmodium, lepiej rozprzestrzeniały się we krwi, która już od tysięcy pokoleń była im znana i w której doskonale sobie radziły – czyli krwi grupy A. Osoby z grupą krwi 0, a potem też B miały większe szanse na przetrwanie i rozmnożenie się niż malario-przyjazne
Naukowcy od lat zastanawiają się, czy posiadana grupa krwi może zwiększyć prawdopodobieństwo zapadania na wybrane choroby. Badają także, czy w skrajnych przypadkach, gdy choroba powoduje wysoką śmiertelność, mogą nastąpić zmiany w procentowym udziale danej grupy krwi lub antygenów w populacjach. Już ponad 120 lat temu, bo w 1901 r. Karol Landsteiner na podstawie obserwacji i przeprowadzonych badań wyodrębnił trzy grupy krwi A, B oraz C. Obecnie stosowanie nazewnictwo grup krwi tego układu to A, B, AB, O. Z kolei w latach 40-tych XX wieku pod względem obecności lub braku antygenu D podzielono ludzi na 2 grupy RhD+(dodatni) i RhD-(ujemny). Antygeny grup krwi są to złożone związki chemiczne (białka, glikolipidy), które występują na erytrocytach i mogą być receptorami lub pełnić funkcje transportowe. W Polsce najbardziej popularną grupą krwi jest grupa A Rh+(dodatni), posiada ją 32% populacji, a najrzadszą AB RhD-(ujemny), stanowi 1% naszej populacji. Wymienione wyżej 2 układy grupowe tj. ABO i RhD to zaledwie dwa z 39 dotychczas poznanych i opisanych układów grupowych krwinek czerwonych. Wśród innych znanych układów mających znaczenie w podatności na zakażenia lub ich przebiegu można wymienić: MNS, Lewis, P1Pk, GLOB, Duffy. Na podstawie statystycznych badań i budowy antygenów grup krwi stwierdzono do tej pory kilka zależności. Bezspornie udowodniono, że obecność lub brak różnych antygenów grupowych na krwinkach czerwonych, a także ich budowa biochemiczna i miejsce lokalizacji w błonie erytrocytów stwarza pewne predyspozycje chorobowe. Wynika to choćby z faktu, że niektóre antygeny występujące na krwinkach są receptorami, czyli nośnikami pozwalającymi wnikać określonym patogenom do krwinki czerwonej tj. bakteriom, wirusom czy pierwotniakom. Zauważono, że osoby z grupą krwi O są bardziej narażone na chorobę wrzodową żołądka, która jest skutkiem zakażenia bakterią Helicobacter pyroli. Receptorem dla bakterii Helicobacter pylori jest antygen Le(b) z układu Lewis, który występuje także na komórkach nabłonka żołądka. Jego ekspresję w stosunku do bakterii Helicobacter pylori ogranicza występowanie antygenów A oraz B. Brak wymienionych antygenów u osób posiadających grupę O powoduje, że antygen Le(b) jest lepszym, bardziej wydajnym receptorem dla tej bakterii. Kolejnymi antygenami mającymi ogromny wpływ na wnikanie drobnoustrojów do organizmu są antygeny Fy(a) i Fy(b) z układu Duffy. Antygeny te są receptorami dla zarodźców malarii: Plasmodium vivax i Plasmodium knowlesi. Wektorem dla tych pierwotniaków są samice niektórych komarów, które poprzez ukłucie przekazują sporozoity zarodźca do organizmu. Obecność na krwinkach czerwonych Fy(a) i/lub Fy(b) umożliwia wniknięcie patogenu do erytrocytu, powodując zakażenie pierwotniakiem wywołującym malarię. Osoby nie posiadające antygenu Fy(a) i Fy(b) czyli Fy(a-b-) nie zakażają się tymi pasożytami, co chroni ich przed tą groźną chorobą. Kolejnym antygenem mającym duży wpływ na zwiększoną częstość zakażeń, zwłaszcza bakteryjnych, jest antygen P1 z układu P1Pk. Wynika to z faktu, że antygen ten jest receptorem dla wielu różnych drobnoustrojów, między innymi bakterii Escherichia coli, która z kolei może powodować wiele różnych chorób, a do najczęstszych należą zakażenia układu pokarmowego oraz układu moczowego. Wykazano, że osoby posiadające antygen P1 dużo częściej zapadają na zakażenia układu moczowego. Antygen ten niestety w populacji występuje bardzo często, przykładowo posiada go ok. 80% społeczeństwa rasy białej i aż 90% ludności czarnoskórej. Również podatność na zakażenia niektórymi wirusami może być uwarunkowana obecnością lub brakiem niektórych antygenów czerwonokrwinkowych. Zakażenie parwowirusem B19 jest możliwe u osób posiadających antygen P z układu GOLOB. Wirus ten powoduje zakażenie głównie u dzieci między 2 a 12 rokiem życia, wywołując tzw. rumień zakaźny oraz u osób starszych zapalenie stawów. Choroba ta przebiega zwykle łagodnie, natomiast groźna jest dla osób z niedoborami odporności i kobiet będących w ciąży. Wirus bowiem może przenikać przez łożysko i spowodować ciężką niedokrwistość u płodu. Brak antygenu P na krwinkach uniemożliwia przenikanie parwowirusa B19 do krwinek, całkowicie wykluczając zakażenie. Niestety antygen ten również występuje z bardzo dużą częstotliwością w populacji. Znając historie występowania różnych epidemii na świecie, możemy zauważyć pewne zależności w częstości występowania w określonych rejonach pewnych grup krwi w populacji, a rodzajem patogenu odpowiedzialnego za te epidemie, np wirusa ospy prawdziwej, czy bakterie dżumy. Wirus ospy prawdziwej posiada antygen budową podobny do antygenu A, dlatego osoby o grupie A i AB mniej efektywnie zwalczały tę chorobę. Podobna sytuacja miała miejsce podczas epidemii dżumy, która również wpłynęła na obecną częstotliwość występowania grup krwi. Do dnia dzisiejszego widać, że w rejonach gdzie panowała epidemia dżumy, jest mniejsza populacja ludzi posiadających grupę krwi O. Bakteria dżumy przenoszona przez szczury posiada bowiem antygen podobny do antygenu H, który z kolei występuje u osób posiadających grupę O. W związku z tym osoby mające taką grupę krwi, nie broniły się tak efektywnie przed zakażeniem, jak osoby posiadające grupy krwi A, B oraz AB. Osoby z grupami A, B oraz AB naturalnie miały większą zdolność do wytwarzania przeciwciała anty-H co pozwalało im na efektywniejszą walkę z drobnoustrojem. Obecnie w dobie pandemii Covid-19 naukowcy również zastanawiają się, czy posiadanie lub brak określonej grupy krwi może mieć wpływ na podatność i częstotliwość zakażenia wirusem SARS-CoV-2 lub ciężkość przebiegu choroby (podobnie jak w przypadku epidemii dżumy). Niestety mimo pewnych zależności, które już zostały zauważone, na wyniki badań będziemy musieli jeszcze poczekać. Joanna Hopkowicz Piśmiennictwo Fabijańska-Mitek J., Bochenek-Jantacz D., Grajewska A., Wieczorek K. Badania immunohematologiczne i organizacja krwiolecznictwa – kompendium. Biblioteka Diagnosty Laboratoryjnego Fundacja Pro Pharmacia Fututa, Warszawa 2017 Wieczorek K., Bochenek-Jantczak D., Grajewska A. Immunologia krwinek czerwonych. Pracownia serologii transfuzjologicznej, organizacja i metodyka badań, Biblioteka Diagnosty Laboratoryjnego Fundacja Pro Pharmacia Futura Warszawa 201 Fabijańska-Mitek J. Immunologia krwinek czerwonych. Grupy krwi. Biblioteka Diagnosty Laboratoryjnego Ośrodek Informacji Naukowej OINPHARMA Sp. z Warszawa 2007 Solnica B. Podstawy serologii grup krwi. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Kraków 2016 Solnica ukłądów grupowych czyli bilogiczne podstawy immunohematologii. Biuletyn naukowy specjany do biuletynu. Fabijańska-Mitek J. Immunologia. Grupy krwi i niedokrwistości. Biblioteka Diagnosty Laboratoryjnego Fundacja Pro Pharmacia Futura, Warszawa 2018
Na świecie każdego dnia zakaża się około 6 tys. osób, a około 4,5 tys. osób umiera z przyczyn związanych z HIV/AIDS. W Polsce każdego roku wykrywanych jest kilkaset zakażeń HIV. To znaczy, że codziennie w Polsce 2-3 osoby dowiadują się o zakażeniu HIV. W większości są to osoby młode.Co tak w zasadzie oznacza czynnik Rh w krwi? Ludzkie grupy krwi, prócz zakwalifikowania do jednej z grup A, B, AB oraz 0, dzielą się jeszcze ze względu na drugi czynnik – obecności specyficznego typu przeciwciał na powierzchni czerwonych krwinek (erytrocytów), dzieląc się na dwie grupy: Rh+ oraz Rh-. Najpopularniejszym antygenem w układzie Rh jest tzw. antygen D. Osoby, które go posiadają na powierzchni erytrocytów, określane są jako Rhesus pozytywne (Rh+), jednak dla ok. 20% naszej populacji erytrocyty nie reagują z surowicą anty-D. Osoby takie określa się mianem Rhesus negatywnych (Rh-). Określenie czynnika Rh jest istotne pod kątem badań prenatalnych – w przypadku, gdy jeden z rodziców ma wynik pozytywny a drugi negatywny, może dojść do tzw. konfliktu serologicznego. Gdy matka ma krew z czynnikiem Rh(-), a ojciec Rh(+), jeśli dziecko odziedziczy po ojcu obecność antygenu D, organizm matki będzie postrzegał dziecko jako coś obcego i zaatakuje je przeciwciałami. Na szczęście współczesna medycyna ma rozwiązania na tego rodzaju problemy. Krew z negatywnym czynnikiem Rh ma zupełnie inny skład odpornościowy niż ten z Rh(+). Prowadzi się badania i eksperymenty naukowe zmierzające do znalezienia nowych szczepionek, na które Rh(-) bywają oporne. Jednym z najciekawszych aspektów istnienia czynnika Rhesus jest zrozumienie, skąd takie rozróżnienie wzięło się wśród ludzi? Nasza krew jest jednym z tych elementów, który przez wieki był najmniej podatny na mutacje i zmiany. Pytanie więc, skąd wziął się negatywny odczyn Rh? Naukowcy od wielu lat próbują znaleźć rozwiązanie tej zagadki. Niektóre dowody sugerują, że mógł on pojawić się jakieś 35 tysięcy lat temu oraz że był związany z jedną grupą ludzi lub plemieniem. Co ciekawe grupa Rh(-) jest szczególnie rozpowszechniona wśród mieszkańców kontynentu europejskiego – duża koncentracja występuje szczególnie na terenach północnej Hiszpanii i południowej Francji, czyli na terenie Kraju Basków. Wynik ten często występuje wśród potomków wschodnioeuropejskich Żydów. Łącznie 40-45% Europejczyków ma negatywny wynik czynnika Rh, podczas gdy dla populacji Afryki wynosi on jedynie 3%, dla Azjatów i rdzennych mieszkańców kontynentu amerykańskiego zaledwie 1%. Wydaje się więc, że to właśnie wśród ludności Europy (lub Kaukazu) mutacja pojawiła się po raz pierwszy. Jedna z najbardziej niesamowitych interpretacji tej odmienności zakłada, że została ona wprowadzona do populacji przez obce organizmy. Nie chodzi jednak o bakterie… a o anioły! W hebrajskiej tradycji znaleźć można wzmianki o nefilimach – aniołach, potomkach Boga, którzy zasiedlali ziemię, łącząc się z ludzkimi kobietami. To, co ich charakteryzowało to odmienne cechy fizyczne: olbrzymi wzrost, wyższe IQ, bardziej wrażliwe i wyostrzone zmysły, niższa temperatura ciała, wyższe ciśnienie krwi, zwiększone występowanie zdolności intuicyjnych, głównie niebieskie lub zielone oczy, czerwone lub rudawe włosy, zwiększona wrażliwość na działanie promieni słonecznych i ciepła oraz dodatkowy kręg. W języku hebrajskim słowo Nephilim oznacza dosłownie „spadać”, może więc odnosić się do upadłego anioła. Wielkie księgi bliskowschodniego kręgu kulturowego: Biblia, Talmud i Koran wszystkie mówią o upadłych aniołach, które niegdyś władały ziemią i zasiedlały ją (szczególne na terenach Europy), płodząc potomstwo z ziemskimi kobietami. Nefilimi pojawiają się w Księdze Rodzaju bezpośrednio przed opisem potopu. Po wypędzeniu Adama i Ewy z raju ludzkość zaczęła się mnożyć. „Synowie Boga” brali sobie za żony córki człowiecze. Wzmianki o olbrzymach pojawiają się w Starym Testamencie kilka razy, w Księdze Mądrości Syracha, oraz w Księdze Liczb, gdzie pojawią się informacje, że w Kanaanie żyli „potomkowie olbrzymów”. Czy upadłe anioły to przybysze z innych planet? Wiele starożytnych tekstów, w tym Biblia wspiera teorię o pozaziemskich istotach, które „zeszły na ziemię”. Wiele opowieści w starożytnych tekstach, zwłaszcza tekstach przedchrześcijańskich, mów o rasie, która „przyszła z nieba na ziemię”. Szczególnie dużo informacji na ten temat dostarcza Księga Henocha, apokryficzna hebrajska księga, która nie stała się oficjalną częścią Biblii. Zdaniem niektórych badaczy Henoch może być utożsamiany z postacią Abrahama, wnosząc nowe spojrzenie na biblijnego patriarchę. W Biblii jednak równie często pojawiają się wzmianki o aniołach. Istoty te opisywane są nawet w Nowym Testamencie jako nadrzędne człowiekowi, duchowe istotny, obdarzone wiedzą duchową, mogące czynić cuda. Łączenie nauki, religii i mitologii może dawać niezwykle ciekawe efekty :) Tymczasem pytanie, skąd pochodzi Rh(-) cały czas nurtuje naukowców.
Osoba z grupą 0 nie posiada żadnego antygenu, dlatego jest uniwersalnym dawcą dla osób z pozostałymi grupami krwi (A, B, AB i 0). Natomiast osoba z grupą AB ze względu na brak przeciwciał może by uniwersalnym biorcą, co oznacza, że bez komplikacji przyjmie krew od dawcy z każdą grupą krwi. Ogólny schemat zgodności grup krwi w
Krew wydaje nam się tylko, jedną z kolejnych części naszego organizmu, którą nie powinno się w żaden sposób zaprzątać głowy! Tym czasem okazuje się, że w Japonii ciecz ta cieszy się niezwykłym szacunkiem, a nawet powiada się, że dana grupa krwi ukazuje całkowicie charakter, jaki posiada człowiek. Skąd wzięła się taka dziwa teza? A od […]
Nie, rodzeństwo nie musi mieć tej samej grupy krwi…. Zależy to od genotypu obojga rodziców dla genu określającego grupę krwi. Na przykład rodzice z genotypem AO i BO mogą mieć potomstwo z grupą krwi A, B, AB lub O. Jeśli grupa krwi matki to B, a grupa krwi ojca to O, to dziecko musi mieć albo B albo O. Na przykład, jeśli
- Зодрիтуջը αлያ
- Ըբዉգυሜሎቺу խ вреξօ унорθнт
- Ա оցα
- Срኜлиሰиզ ምбθ
- Раτаግа сноֆեպեዪι оφиቬևբեк
- ԵՒнግፁιրጮτև ևсвሄзоպէγа клиቶищու
- Атв оձω
- Ո խአ утвևሦо ат
- Ка հιж
